Poronienie jest trudnym doświadczeniem. Niestety, dotyka ono wiele kobiet i par. Jakie są najczęstsze przyczyny poronień? Które objawy należy uznać za niepokojące? Jakie są możliwe formy wsparcia i postępowania medycznego?
- Czym jest poronienie i kiedy występuje
- Najczęstsze przyczyny poronienia
- Objawy mogące świadczyć o poronieniu
- Diagnoza i postępowanie medyczne po poronieniu
- Wsparcie emocjonalne i sposoby radzenia sobie po stracie
Czym jest poronienie i kiedy występuje
Poronienie – z punktu widzenia medycznego, to przedwczesne zakończenie ciąży przed osiągnięciem przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem matki. O poronieniu mówimy, gdy ciąża kończy się przed 22. tygodniem lub gdy płód waży mniej niż 500 gramów.
Medycyna rozróżnia poronienia wczesne (do 12. tygodnia ciąży) oraz późne (między 12. a 22. tygodniem). Statystyki wskazują, że około 10-15% wszystkich rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem, jednak rzeczywisty odsetek może być wyższy, gdyż wiele poronień następuje, zanim kobieta dowie się o ciąży. Uważa się nawet, że 60% ciąż kończy się w czasie przypadającej miesiączki.
Najczęstsze przyczyny poronienia
Przyczyny poronienia bywają bardzo różnorodne i leżą one nie tylko po stronie kobiety. Obecnie uważa się nawet, że w przypadku wczesnych poronień większą rolę odgrywa czynnik męski. Do najczęstszych przyczyn należą:
- czynniki genetyczne — około 50-60% wczesnych poronień wiąże się z nieprawidłowościami chromosomalnymi lub genowymi zarodka;
- zaburzenia hormonalne matki — niedobór progesteronu, problemy z funkcjonowaniem tarczycy lub nieprawidłowy poziom hormonu luteinizującego;
- czynniki anatomiczne matki — nieprawidłowa budowa macicy, mięśniaki, niewydolność szyjki macicy;
- zaburzenia immunologiczne — problemy z układem odpornościowym matki, który zamiast chronić może rozpoznawać ciążę jako „obcy” element;
- czynniki środowiskowe — ekspozycja na toksyny, w tym również obecne w kosmetykach i żywności, promieniowanie, wysokie temperatury, niektóre infekcje;
- styl życia — intensywny stres, używki (alkohol, papierosy), niedobory żywieniowe, nadmierny wysiłek, w tym również i sportowy, wyczerpanie.
W Centrum Medycznym Antrum i Laboratorium Demeter przeprowadzamy diagnostykę, która może pomóc w ustaleniu przyczyn poronienia. Lekarze mogą również pomóc wzaplanowaniu etapów przygotowania do następnej ciąży, jeśli partnerzy chcą starać się o dziecko. Przeprowadzamy także diagnostykę i leczenie niepłodności.
Objawy mogące świadczyć o poronieniu
Objawy poronienia są dość charakterystyczne i zawsze wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Poniższe objawy zagrażają nie tylko zdrowiu płodu, ale również matki. Kiedy koniecznie należy udać się do lekarza?
- krwawienie z dróg rodnych — od plamienia po obfite krwawienie (w tym wypadku wskazany jest SOR);
- ból w podbrzuszu lub dolnej części pleców — od lekkiego dyskomfortu po silne skurcze;
- zanik wcześniejszych objawów ciąży (np. ustąpienie nudności czy obrzmienia piersi);
- wyciek płynu owodniowego;
- wydalenie tkanki z dróg rodnych.
W Centrum Medycznym Antrum oferujemy pilne konsultacje ginekologiczne i badania USG w takich przypadkach.
Diagnoza i postępowanie medyczne po poronieniu
Diagnoza poronienia opiera się głównie na badaniu klinicznym i badaniu USG, które pozwalają ocenić stan ciąży i sprawdzić pracę serca płodu. Dodatkowo wykonuje się badanie poziomu hormonu beta-hCG we krwi.
Po potwierdzeniu poronienia możliwe jest kilka ścieżek postępowania. Pierwsze z nich to postępowanie wyczekujące, czyli naturalne opróżnienie macicy bez interwencji medycznej. Drugą możliwością jest leczenie farmakologiczne, polegające na podaniu leków wspomagających opróżnienie macicy. W innych przypadkach konieczne może być łyżeczkowanie lub aspiracja.
W Centrum Medycznym Antrum zapewniamy kompleksową opiekę obejmującą diagnozę, leczenie oraz zalecenia dotyczące dalszego postępowania po poronieniu, w tym badania kontrolne i konsultacje.
Wsparcie emocjonalne i sposoby radzenia sobie po stracie
Poronienie to nie tylko doświadczenie fizyczne, ale również emocjonalne. Jak radzić sobie po poronieniu? Ważne elementy wsparcia obejmują z pewnością rozmowy z partnerem i bliskimi osobami, ale także konsultacje psychologiczne ze specjalistami mającymi doświadczenie w takich problemach. Niektóre pary korzystają również z uczestnictwa w grupach wsparcia. Z pewnością potrzebny jest czas dla siebie i powracanie do codziennej aktywności stopniowo, bez nacisku.
Doświadczenie poronienia jest indywidualne i każda kobieta oraz para przechodzi przez ten trudny czas w swój sposób. Pamiętaj, że nikt tu nie jest winien. Co najwyżej jest przyczyna, która leży po jednej lub drugiej stronie a czasami po obydwu. W Centrum Medycznym Antrum rozumiemy złożoność tego doświadczenia i oferujemy nie tylko opiekę medyczną, ale również wsparcie psychologiczne.
Jeśli potrzebujesz konsultacji po stracie ciąży, skontaktuj się z Centrum Medycznym Antrum. Nasz zespół specjalistów pomoże Ci przejść przez ten trudny czas z odpowiednią opieką medyczną i wsparciem.
Poronienie może być spowodowane wieloma czynnikami, w tym nieprawidłowościami genetycznymi zarodka, zaburzeniami hormonalnymi matki, problemami z układem odpornościowym, anatomicznymi wadami macicy, a także czynnikami środowiskowymi i stylem życia. W przypadku wczesnych poronień czynnik męski może również odgrywać dużą rolę.
Objawy poronienia mogą obejmować krwawienie z dróg rodnych (od plamienia do obfitego krwawienia), ból w podbrzuszu lub dolnej części pleców, zanik wcześniejszych objawów ciąży, wyciek płynu owodniowego lub wydalenie tkanki z dróg rodnych. W takich przypadkach niezbędna jest natychmiastowa konsultacja z lekarzem.
Poronienie to przedwczesne zakończenie ciąży przed 22. tygodniem lub kiedy płód waży mniej niż 500 gramów. Medycyna rozróżnia poronienia wczesne (do 12. tygodnia) oraz późne (między 12. a 22. tygodniem). Statystyki wskazują, że 10-15% ciąż kończy się poronieniem, a rzeczywisty odsetek może być wyższy, gdyż wiele poronień następuje zanim kobieta dowie się o ciąży.
Po poronieniu warto korzystać z wsparcia emocjonalnego, które może obejmować rozmowy z partnerem, bliskimi osobami oraz konsultacje psychologiczne. Grupy wsparcia i pomoc specjalistów mogą pomóc w procesie radzenia sobie z emocjami i stratą. Warto także dać sobie czas na odzyskanie równowagi i stopniowe powracanie do codziennej aktywności.


